Ξηρή σήψη – Συνήθεις πρακτικές

Παρακάτω αναλύονται κάποιες συνηθισμένες πρακτικές που εφαρμόζουν πολλοί καλλιεργητές όταν παρατηρούν τα πρώτα σημάδια εμφάνισης ξηρής σήψης στις τομάτες τους (ή και πιπεριές), τα αίτια εμφάνισής της οποίας περιγράφηκαν σε προηγούμενη δημοσίευση.

Αύξηση της ποσότητας του ασβεστίου στη λίπανση

Παρόλο που οι περισσότεροι καλλιεργητές, κυρίως εκείνοι που χρησιμοποιούν κλειστά υδροπονικά συστήματα (ανακύκλωση), δεν πραγματοποιούν περιοδικούς ελέγχους (αναλύσεις) στη σύνθεση του θρεπτικού διαλύματος που χρησιμοποιούν, είναι αρκετά σπάνιο το ασβέστιο να βρίσκεται σε έλλειψη ή αρκετά χαμηλή συγκέντρωση. Όπως αναφέρθηκε και στο προηγούμενο άρθρο, οι λόγοι εμφάνισης της ξηρής σήψης είναι σχεδόν πάντα περιβαλλοντικοί, πάρα ελλειμματική συγκέντρωση ασβεστίου στο θρεπτικό διάλυμα της ρίζας, χωρίς ωστόσο να αποκλείεται και αυτό το ενδεχόμενο.

Αλλαγή της σύνθεσης με προσθήκη επιπλέον ποσότητας ασβεστίου (αύξηση της αναλογίας), συνήθως με τη μορφή νιτρικού ασβεστίου, προκαλεί επίσης σημαντική αύξηση των νιτρικών και αμμωνιακών ιόντων του διαλύματος. Ωστόσο, ένα άλλο αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής είναι ουσιαστικά η μείωση της αναλογίας όλων των υπόλοιπων θρεπτικών συστατικών. Το τελικό αποτέλεσμα ενδέχεται να είναι ένα δραματικά μη-ισορροπημένο θρεπτικό διάλυμα. Το επιπλέον ασβέστιο ενδέχεται να μη βοηθήσει ουσιαστικά, καθώς το πρόβλημα ίσως να είναι εξ αρχής πρόβλημα μεταφοράς του ασβεστίου από το ίδιο το φυτό εκεί όπου χρειάζεται, η εισαγωγή όμως ποσότητας ενός μεμονωμένου θρεπτικού συστατικού θα μπορούσε δυνητικά να προκαλέσει σημαντική αλλοίωση της βέλτιστης σύνθεσης με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Ψεκασμός του φυλλώματος

Είναι αρκετά απίθανο να βοηθήσει ουσιαστικά για διαφόρους λόγους. Όπως προαναφέρθηκε στις αιτίες εμφάνισης του φαινομένου, τα συμπτώματα εμφανίζονται περίπου 2 εβδομάδες αφότου οι συνθήκες προκαλέσουν τη διαταραχή, συνεπώς ίσως είναι αργά για να καλυφθεί η διαφορά. Αν ο ψεκασμός ήταν αποτελεσματικός ίσως θα ήταν προτιμότερο να εφαρμόζεται ως προληπτική τεχνική και όχι για την αντιμετώπιση του φαινομένου εκ των υστέρων.

Υπάρχει μία βασική δυσκολία σε αυτό, εφόσον το ασβέστιο είναι «σταθερό» ιόν έχει την τάση να παραμένει εκεί όπου έπεσε η σταγόνα, χωρίς να μεταφέρεται. Όπως υπονοεί ο όρος θρέψη μέσω του φυλλώματος, εάν οποιοδήποτε θρεπτικό συστατικό απορροφηθεί αυτό θα γίνει από τα φύλλα και όχι από τους καρπούς, οι οποίοι δεν έχουν κάποιο μηχανισμό απορρόφησης. Παρ’ όλα ταύτα, εάν το ασβέστιο στα φύλλα μπορεί να αυξηθεί, ένα μέρος αυτού θα μπορούσε να μεταφερθεί στου καρπούς. Δε παύει να ισχύει όμως ότι ο ψεκασμός είναι μια χρονοβόρα και συνεπώς ακριβή διαδικασία, για μια τεχνική με αμφίβολα αποτελέσματα. Σε ερευνητικό επίπεδο σχετικές μελέτες έδειξαν ότι η επίδραση του ψεκασμού είναι αμελητέα. Σημαντικό επίσης είναι το γεγονός ότι ο ψεκασμός σε συνθήκες ζέστης μπορεί να προκαλέσει κάψιμο των φύλλων.

Στο επόμενο άρθρα θα αναλυθούν πιθανά μέτρα πρόληψης αυτής της διαταραχής. 

Advertisements
This entry was posted in Υδροπονία and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s