Ξηρή σήψη – Πιθανά μέτρα πρόληψης

Στο άρθρο αυτό προτείνονται πιθανά μέτρα πρόληψης του φαινομένου της ξηρής σήψης, τα αίτια της οποίας αναλύθηκαν σε προηγούμενο άρθρο, όπως και οι συνήθεις πρακτικές πολλών καλλιεργητών.

 

Θερμική ακτινοβολία

Ο πιο σημαντικός παράγοντας που οδηγεί την εμφάνιση του φαινομένου της ξηρής σήψης είναι η επίδραση της θερμικής ακτινοβολίας. Υπάρχουν δύο πιθανοί τρόποι μείωσής της. Ο πρώτος είναι η χρήση θερμοκουρτίνας/κουρτίνας σκίασης, είναι ωστόσο αρκετά ακριβή επιλογή και η δυνατότητα τοποθέτησής της εξαρτάται από την κατασκευή του θερμοκηπίου. Μία δεύτερη λιγότερο ευέλικτη λύση είναι η χρήση σκιαστικού ή το κοινό ασβέστωμα όπως συνηθίζεται τους θερινούς μήνες. Το ασβέστωμα αν και φθηνότερο σαν λύση ενδέχεται να μειώσει και να αλλοιώσει μόνιμα την περατότητα του υλικού κάλυψης στο φως ακόμη και αφού ξεπλυθεί η ασβέστη.

Συνθήκες θερμοκηπίου/περιβάλλοντος

Η δυνατότητα ρύθμισης της θερμοκρασίας και της υγρασίας του θερμοκηπίου είναι εύκολη υπόθεση και απαραίτητη για κάθε σύγχρονη θερμοκηπιακή μονάδα. Δυο μέθοδοι ξεχωρίζουν στον τομέα αυτό, το σύστημα υδρονέφωσης και το σύστημα με υγρή παρειά και ανεμιστήρες.

Όσον αφορά την υδρονέφωση είναι σημαντικό η το νέφος που δημιουργείται να αποτελείται από εξαιρετικά λεπτά σταγονίδια, τα οποία διαλύονται σχεδόν αμέσως. Αντίθετα, η δημιουργία μεγαλύτερων σταγονιδίων, έχει σαν αποτέλεσμα να παραμένουν αδιάλυτα για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να καταλήξουν στην επιφάνεια των φυτών, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο εμφάνισης μυκητιάσεων.

Σημειώνεται ότι ακόμη και αν επιτευχθούν ευνοϊκότερες συνθήκες από άποψη θερμοκρασίας και υγρασίας η θερμική ακτινοβολία παραμένει αρνητικός παράγοντας για την εμφάνιση της ξηρής σήψης.

Ισορροπία φυτού

Ο όρος αυτός αναφέρεται στη διατήρηση της ισορροπίας μεταξύ ακραίων περιπτώσεων φυτικής και παραγωγικής ανάπτυξης. Η έντονη φυτική ανάπτυξη χαρακτηρίζεται από δυνατά, πράσινα φυτά με πολλά και μεγάλα φύλλα, παχύ μίσχο και σχετικά λίγα άνθη και καρπούς. Απεναντίας ένα υπερπαραγωγικό φυτό έχει πολύ μεγαλύτερη αναλογία άνθεων και καρπών με σχετικά λιγότερα φύλλα και λεπτότερο μίσχο.

Το βέλτιστο μοντέλο ανάπτυξης προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος εμφάνισης ξηρής σήψης είναι ένα ισορροπημένο φυτό μεταξύ αυτών των δύο ακραίων περιπτώσεων. Αν η καλλιέργεια είναι υπερβολικά φυλλώδης, τα φύλλα δεσμεύουν μεγάλες ποσότητες ασβεστίου το οποίο εν τέλει δεν επαρκεί για την κάλυψη των αναγκών των καρπών. Από την άλλη, ένα υπερπαραγωγικό δεν διαθέτει αρκετά φύλλα τα οποία ευνοούν τη μεταφορά νερού λόγω διαπνοής.

Η επίτευξη της ισορροπίας του φυτού είναι μια σύνθετη πτυχή της καλλιέργειας και απαιτεί εξελιγμένα και σύγχρονα θερμοκήπια και εξοπλισμό. Μία παράμετρος της καλλιέργειας που μπορεί εύκολα να ρυθμιστεί είναι ο αριθμός των φύλλων και των καρπών που θα παραμείνουν στα φυτά. Είναι σημαντική η αφαίρεση των κατώτερων φύλλων σύμφωνα με τις απαιτήσεις και τις προδιαγραφές της εκάστοτε ποικιλίας. Επίσης μπορεί να αφαιρεθεί ένας αριθμός καρπών προκειμένου να ρυθμιστεί το μέγεθος των υπολοίπων.

Αγωγιμότητα

Όπως προαναφέρθηκε σε προηγούμενο άρθρο, η αγωγιμότητα του ριζικού διαλύματος επηρεάζει την απορρόφηση του νερού από τις ρίζες. Ενώ είναι προτιμότερο για τα φυτά να επικρατούν σταθερές συνθήκες γύρω από το ριζικό σύστημα, η ρύθμιση της αγωγιμότητας θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί προληπτικά για τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης ξηρής σήψης.

Για παράδειγμα, ύστερα από αρκετές μουντές ημέρες και ενώ την επόμενη αναμένεται μια ζεστή ηλιόλουστη μέρα, προτείνεται η μείωση της αγωγιμότητας κατά 30% περίπου το ίδιο απόγευμα. Το ίδιο συνεχίζεται και το επόμενο πρωί αναζητώντας παράλληλα και το ποσοστό απορροής προκειμένου να διατηρηθεί σε χαμηλά επίπεδα η αγωγιμότητα του διαλύματος στη ρίζα. Εάν η ζέστη είναι υπερβολική η αγωγιμότητα θα μπορούσε να μειωθεί κατά 0,2-0,3mS/cm επιπλέον στο μέσο της ημέρας, αυξάνοντάς τη και πάλι κατά το απόγευμα. Φυσικά πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι ο λανθάνων χρόνος από τη στιγμή αλλαγής της ρύθμισης μέχρι την πραγματική αλλαγή της αγωγιμότητας του διαλύματος είναι αρκετά μεγάλος.

Αφαίρεση αλλοιωμένων καρπών

Οι απόψεις διίστανται σχετικά με το αν θα πρέπει ή όχι να αφαιρούνται οι αλλοιωμένοι καρποί. Το πλεονέκτημα της αφαίρεσης των αλλοιωμένων καρπών τη στιγμή που εμφανίζεται το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι τα σάκχαρα που θα χρησιμοποιηθούν για την περαιτέρω ανάπτυξη του αλλοιωμένου καρπού, θα χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη ενός εμπορεύσιμου, αντί να καταναλωθούν άσκοπα. Επίσης μειώνεται ο κίνδυνος επέκτασης της οποιασδήποτε ασθένειας η οποία μπορεί να εμφανισθεί στα αλλοιωμένα σημεία. Τα κυριότερα σημεία ενάντια στην αφαίρεση των αλλοιωμένων καρπών είναι το θέμα χρόνου-κόστους εργατικών και η διατήρηση της ισορροπίας του φυτού.

Η ξηρή σήψη σε άλλες καλλιέργειες

Στις καλλιέργειες που επηρεάζονται από την ξηρή σήψη περιλαμβάνονται οι πιπεριές, οι μελιτζάνες και τα πεπόνια. Οι πιπεριές είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στην ξηρή σήψη, και σε περιπτώσεις όπου οι πιπεριές καλλιεργούνται στο ίδιο θρεπτικό διάλυμα με τομάτες, στην ίδια υψηλή αγωγιμότητα, το αποτέλεσμα είναι 100% καταστροφή της καλλιέργειας της πιπεριάς σε σχέση με τις μέτριες απώλειες που εμφανίζονται στις τομάτες.

Η έλλειψη ασβεστίου επηρεάζει και άλλες καλλιέργειες για του ίδιους λόγους, εμφανίζοντας διαφορετικά συμπτώματα.

Μία άλλη ευάλωτη υδροπονική καλλιέργεια είναι το μαρούλι, ένα καθαρά φυλλώδες προϊόν. Σε αυτή την περίπτωση, τα συμπτώματα της έλλειψης ασβεστίου εμφανίζονται ως «κάψιμο» στην άκρη των φύλλων.

Advertisements
This entry was posted in Διαταραχές, Υδροπονία and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s